پیامبر اکرم(ص)_بشارت مسیح(ع)

قرآن می فرماید:حضرت عیسی رسالت حضرت محمد(ص) را به بنی اسرائیل بشارت داد : «وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ»،و به پیامبری که بعد از من می آید و نامش «احمد» است، مژده می دهم.(صفّ،6).

بشارت وقتی موضوعیت دارد که مبشّر ،اتفاق مهمّی را خبر می دهد و این بشارت به جامعتر و کاملتر بودن دین اسلام دلالت دارد. عيسى‌ هم مبشَّر است، هم مبشّر. به آمدن پيامبر اسلام بشارت مى‌دهد مُبَشِّراً بِرَسُولٍ‌ ... و خداوند از وجود او بشارت مى‌دهد. «يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ»،(آل عمران،45) .

در كتابى كه با عنوان «ديوان ابی طالب بن عبدالمطلّب» تدوین و منتشر شده، اشعار متعددی ديده مى‌شود كه در آن از پيامبر گرامى اسلام با عنوان «احمد» ياد شده است‌ . مانند:

اَرادوا قتل احمد ظالموهم‌

و ليس بقتلهم فيهم زعيم‌

ستمگران تصميم به قتل او گرفتند ، ولى براى اين كار رهبرى نيافتند.(ديوان ابوطالب، ص: 25 تا 29).

ابیات ذیل از جناب ابوطالب در مدح رسول اکرم(ص)نیز معروف اند:

وأبیضُ يُستَسْقَى الغَمَامُ بوَجهِهِ

رَبیعُ الیتامَى عِصمَةٌ للأرامِلِ

یَلــــــوذُ بهِ الهُــلاَّکُ مِـن آلِ هاشِــمٍ

فهُم عندَهُ فی نِعمةٍ وفَواضِلِ

او سپیدرویی است که از برکت سیمای او از ابرها طلب باران می‌شود و اوست پناه یتیمان و پاسدار ضعیفان و مستمندان و بیوه‌گان. مستمندان آل‌هاشم، به او پناه می‌برند و از ناحیه برکات او از نعمت‌ها و بهره‌های سرشار بهره‌مند می‌شوند.

در اشعار «حَسّان بن ثابت» شاعر عصر پيامبر نيز اين تعبير ديده مى‌شود:

مفجعة قد شفها فقد احمد

فظلت لآلاء الرّسول تعدّد

مصيبت زده‌اى كه فقدانِ احمد او را بى‌تاب كرده بود، پيوسته عطايا و مواهب رسول را بر مى‌شمرد. (ديوان حسّان بن ثابت، ص: 59).

مولانا در دفتر اوّل مثنوی می گوید:

بود در انجیل نام مُصطفی

آن سَر پیغامبران بحرِ صفا

بود ذکر حِلیه‌ها و شکل او

بود ذکر غَزو و صوم و اکلِ او

و ابیات ذیل :

خطبهٔ شاهان بگردد و آن کِیا

جُز کیا و خطبه‌های انبیا

زانک بَوش پادشاهان از هواست

بارنامهٔ انبیا از کبریاست

از دِرَمها نام شاهان برکنند

نام احمد تا ابد بَر می‌زنند

نام احمد نام جملهٔ انبیاست

چونکه صد آمد نود هم پیش ماست!

مثنوی،دفتر اوّل