برای موسّسۀ سروش مولانا

رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ

چگونه با "دقائق" و "حقایق" معارف وَحیانی و قرآن که با زبان فطرت ، "بَیانٌ لِلنَّاس" و "هُدیَ للنَّاس" است و "یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ" آشنا شویم؟

1. قرآن را با زبان ایمان بخوانیم و "اثرپذیر" باشیم . بر این باور باشیم که قرآن فهمیدنی و عمل کردنی است.پذیرای قرآن باشیم.

ور بخوانی و نه‌ای قرآن‌ پذیر

انبیا و اولیا را دیده گیر

مثنوی ،دفتر اوّل

2. برای نقب زدن به درون قرآن با ظاهر قرآن اُنس مداوم داشته باشیم و با مداقّه و تامّل بازخوانی کنیم . در خوانش روان قرآن ،ضعف نداشته باشیم.

3. خود را به قرآن عَرضه کنیم و در ادامه از معیارها و ارزشهای قرآنی درس بگیریم.اخلاق قرآنی داشته باشیم آنگونه که همسر پیامبر (ص) در توصیف وی می گوید: کان خُلقُه القرآن.قرآن در تعاملات و روابط ما با خود و دیگران ساری و جاری باشد و جان و جهان ما را دگرگون سازد.

4.به گونه ای بخوانیم که گوئی در آن لحظات خداوند با ما سخن می‌گوید [آنگونه که اقبال لاهوری و پیشتر ، سهروردی در كتاب « كلمهُ التَّصوف» توصیه کرده است] .

5. مراجعه ای دردمندانه به قرآن کریم که نه فقط دوا بلکه عین شفاست (سورۀ اسرا ،آیۀ82) داشته باشیم

طبیبِ عشق مسیحا دَم است و مُشفِق،لیک

چو دَرد در تو نبیند که را دوا بکند؟

حافظ،غزل:187

6. با طهارت ظاهر و باطن و پرسشگرانه در محضر قرآن بنشینیم. قرآن تجلی اسم «عَلیم»خداوند است .

7. قرآن را کتاب زندگی بدانیم و در شئون زندگی "اقامه" کنیم.طعم شیرین آموزه های قرآنی را بچشیم و نمودشان را در زندگی خودمان ببینیم و قرآن زیستی داشته باشیم.

8.خود را به تدبر در قرآن عادت دهیم.أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا،(سورۀ محمد،آیۀ24)

9.رویکردی اوج اندیشانه و فرارَوانه به قرآن داشته باشیم و با تمسّک به حبل المتین قرآن خودمان را بالا بکشیم.

10.به قرآن پناه ببریم و پناهنده شویم .

چون تو در قرآن حق بگریختی

با روان انبیا آمیختی

مثنوی ،دفتر اوّل