یا علی (ع) ! من مثل حمّالان بد

وقت تنگی ؛ از تو می خواهم مدد

هر گلی در انتظار چیدن است

هر گیاهی شیعۀ روئیدن است

شیعۀ گل ؛ رو به وادی می کند

شیعۀ نوروز ؛ شادی می کند

هست این از اولین تا آخرین

«کل شییء را امامانی مبین»

در زمین تا بر تن «طین ماء» بود

این طنین در باطن اشیاء بود

نیست تمثیلی به از این انتظار

ما به دنبال گُلیم از هر بهار

پس تشیُّع در طبیعت جاری است

پس جهان یک باغ مذهب ـ کاری است

منتظر هستیم ما ؛ در هر نماز

تا اذان برخیزد از خاک حجاز

زخم شیعی خدعۀ قَطامه هاست

زخم شیعی ؛ در زیارتنامه ها ست