1. در اواخر کتابِ سرگذشتِ یک یوگی ، زندگی ‌نامۀ خودنوشتِ پاراهامسا يوگاناندا از عرفای هند [ فصل چهل و ششم ] از ملاقات با زنی بنامِ گیری بالا می گوید که هیچگاه غذا نمی خورد ! می نویسد: وقتی پرسیدم این غذا نخوردن چه فایده ای دارد ؛ گفت تا انسان بداند که جان است و با پیشرفتِ معنوی می تواند به تدریج بیاموزد که بجای غذا با نورِ چاودان زندگی کند. (سرگذشت یک یوگی ؛ ص: 587)

مولانا می گوید:

قوُتِ اصلیِّ بشر نور خداست

قوُتِ حیوانی مَر او را ناسزاست

نیست غیر نور آدم را خورش

از جزِ آن جان نیابد پرورش

چون خوری یکبار از مأكولِ نور

خاک ریزی بر سر نان و تنور!