قرآن در تعبیر زیبائی می فرماید: «يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّة» ،(بقره،189) سؤال می کنند این هلال های ماه چیست ؟ در ادامه می فرماید: قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ ، اینها ساعت های قرار با خدا هستند. اگر کسی خواست نزد ما بیاید، ماه را ببیند و بیاید.

ماه رجب از مواقیت است و نام نهری در بهشت ! وقتی ندا می دهند«اَینَ الرجبیّون» یعنی چه کسانی حاضرند در این رودخانه زلال و سرشار از گوهری معانی غوطه ور شوند؟ اگر چشم و گوش باز شود ، می بینیم خدا دنبال ما می گردد:

فیض کاشانی در محجّة البيضاء می نویسد:«أوحَى اللّه ُ إلى داودَ عليه السلام : يا داودُ ، لَو يَعلَمُ المُدبِرونَ عَنّي كَيفَ انتِظاري لَهُم ورِفقي بِهِم وشَوقي إلى تَركِ مَعاصيهِم لَماتوا شَوقا إلَيَّ ، وتَقَطَّعَت أوصالُهُم مِن مَحَبَّتي»،( اى داوود! اگر آنان كه از من رويگردان شده اند ، مى دانستند كه چگونه در انتظارشان هستم و چه مهرى نسبت به آنان دارم و چه قدر مشتاقم كه معصيتشان را ترك كنند ، از اشتياق من مى مردند و در راه محبّتم ، بند از بندشان جدا مى شد .)(محجّة البيضاء ، ج:8،ص:62)

باز‌ آ باز‌ آ، هر آن چه هستی باز‌ آ

گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز‌ آ

این درگهِ ما، درگهِ نومیدی نیست

صد بار اگر توبه شکستی باز‌ آ

منسوب به شیخ ابوسعید ابی الخَیر،رباعی:اوّل

و:

ناله مؤمن همی داریم دوست

گو تضرع کن که این اعزاز اوست

در دعای معروف ماه رجب پس از نماز عرض می کنیم: يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ

در این دعا همه رجاست و سخنی از خوف نیست. در صورتی که نوعاً خوف و رجا را با هم داریم.

از چنین محسن نشاید ناامید

دست در فتراک این رحمت زنید

مثنوی،دفتر سوّم

در مناجات شعبانیه می خوانیم:فَقَدْ هَرَبْتُ اِلَيْكَ، وَوَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيكَ، مُسْتَكيناً لَكَ ،مُتَضرِّعاً اِلَيْكَ، راجِياً لِما لَدَيْكَ ثَوابي

ادامۀ دعای ماه رجب می خوانیم:

وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ . يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ