نَقل است : سعدی بیت ذیل را که می سراید:

خدا کشتی آنجا که خواهد بَرَد

وگر ناخدا جامه بر تن دَرَد

شب در خواب، حکیم ابوالقاسم فردوسی را می بیند ، فردوسی می گوید: اگر جای سعدی بود، آن بیت را اینگونه می‌سرود:

بَرَد کشتی آنجا که خواهد خدای

و گر جامه بر تن دَرَد ناخدای

در این دو بیت، کلمه‌ای تغییر نکرده بلکه فقط جابه‌جایی کلمات اتفاق افتاده است. مضامین هر دو بیت، یکی هستند اما با یک جابه‌جایی اندک، شعر دیگری در ضرب‌آهنگ ، آوا و نحوه خوانش سروده می شود. بیت، رنگ و روی حماسی می‌گیرد و شاید راحت تر در خاطر می‌ماند ! شُکوه تقدیر و سیطرۀ قدرت خداوند هم پُررنگتر به چشم می‌آید!

حکایت فوق از لحاظ سند مخدوش است ولی از لحاظ دلالت تاثیرگزاری کلمات را نشان می دهد.