1. قدر خوب می‌شد اگر می‌توانستیم هر گونه فکر اضافی و مزاحم را از خاطر خویش بزداییم و بی‌درنگ به آرامش دست یابیم.(مارکوس اورلیوس ، تَأَمُّلات)

فرازی دیگر از کتاب تَأَمُّلات:ذهنت از افکاری که به تکرار نگه می‌داری شکل می‌گیرد، روح آدمی رنگ احساساتش را می‌گیرد.

2. مولانا در مثنوی:

در حدیث آمد که دل همچون پَری ست

در بیابانی اسیر صَرصَری ست

و:

چون خیالی در دلت آمد نِشست

هر کجا که می‌گریزی با تو هست

و:

جان همه روز از لگدکوب خیال

وز زیان و سود وز خوف زوال

و نتیجه اینکه:

نی صفا می‌مانَدَش نی لطف و فَر

نی بسوی آسمان راه سفر