امروز در آستانۀ چهلم زنده یاد دکتر میرشمس الدّین ادیب سلطانی ، مراسمی توسط خواهر فرزانه و دانشورِ دکتر ادیب ،خانم دکتر ممتاز ادیب سلطانی و خانواده گرامی اش برگزار شده بود . اگر به گفتۀ خواجه عبدالله انصاری : بندۀ آني كه در بند آني و آن ارزي كه مي‌ورزي ! اصلی ترین دلبستگی ادیب به دانش بود و خردورزی و هیچ مانع و عُلقه ای او را از این گرایش باز نمی داشت و این رویکرد برای وی جایگاهی رفیع فراهم آورده بود .

حکیم فردوسی توصیه می کند:

بیاموز و بشنو ز هر دانشی
که یابی ز هر دانشی رامشی

و می گوید:

به دانش گرای و بدو شو بلند
چو خواهی که از بد نیابی گزند

ز دانش در بی نیازی بجوی
و گر چند سختیت آید به روی

2. ادیب سلطانی همرنگ جماعت و کَاَحدٍٍ مِن النّاس نبود و این تمایز را نیز تفوّقی برای خود نمی دانست . جمله ای به مسیح (ع)منسوب است که از راه هایی مروید که روندگان آن بسیارند بلکه از راه هایی بروید که روندگان آن کم اند او نیز چنین رویّه ای برای خود انتخاب کرده بود نه در مقام نظر در پی مقایسۀ خود با دیگران بود و نه در عملکرد با کسی مسابقه می داد کار خود با دقتی اعجاب برانگیز و به شیوۀ صنعتگران قرون وسطائی انجام می داد و مدح و قدح دیگران از مسیرش باز نمی داشت.

3. پس از درگذشت اش که از مصادیقِ مرگ چنین خواجه نه کاری است خُرد بود به قرآن مراجعه کردم و برایم جالب بود ! آیاتی از سورۀ شُعَراء از زبانِ ابراهیم(ع): رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ .وَ اجْعَلْ لى لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرین ، پروردگارا ، بـه مـن حکمـت بخـش و مرا در زمرۀ بندگان صالح قرارده و مردم نسبت به من گفتار نیک داشته باشندو در ادامه:يـوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَ لَا بَنُونَ . إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْــبٍ سَلِيــمٍ ، روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‏ دهد . مگر کسى که با دلی پاک و قلب سلیم به پیشگاه خدا آید.

روحش شاد و یادش گرامی