با تیر غمت حاجت تیر دگرم نیست

با دوست معنوی و عزیز سید هادی بهجت پسر استاد شهریار سخن از زیباترین سروده های استاد بود و ابیاتِ ذیل خوانده شد که برای من از دلنشین ترین سروده ها در غزل فارسی است:

با تیر غمت حاجت تیر دگرم نیست
ای سخت کمان ! دست نگه دار بمیرم

گفتی: «به تو گر بگذرم از شوق بمیری»
قربان قدت ... بگذر و بگذار بمیرم

جان بر سر دست آمدم، ابرو به اشارت
انگار که تیغ است، فرود آر بمیرم

تا گَرد ملالی به دلم از تو نماند
اشکی دو سه از دیده فرو بار بمیرم

هر زخم زدی حسرت زخم دگرم بود
این بار نمردم، که دگر بار بمیرم