ابیات ذیل از اِلهی نامۀ عطار در توصیفِ معراج پیامبر گرامی (ص) نکات سلوکی قابلِ تأمّلی دارد:

روان شد سیّد و او را رها کرد

دل خود را ز دون حق جدا کرد

بشد چندان که چون دید از فرود او

بَرَش جبریل گنجشکی نمود او!

همی شد تا ازین نیز او گذر کرد

ورای پردهٔ غیبی نظر کرد

در ادامه می گوید:

نه جا دید و جهت نه عقل و ادراک

نه عرش و فرش و نه هم کرّهٔ خاک

عیانِ لامکان بی جسم و جان دید

در آنجاخویشتن را او نهان دید

زتن بگذشت ، وَز جان هم سفر کرد

چو بیخود شد ز خود در حق نظر کرد

چو در آغاز دید اعیان انحام

ندای کُل شنید از یار پیغام