1. در دعایِ پس از نماز ماه رمضان می خوانیم : اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ . با توجه به فراز پیشین که می گوید: اَللّهُمَّ رُدَّ کُلَّ غَریبٍ، ظاهراَ مراد رهائی و آزاد شدن اسیران است که خواستۀ ارزشمندی است ولی تطبیقاً می توان گفت: رهائی از اسارت نفس را نیز می توان در نظر گرفت که مهمتر است . در فرازهای پایانی دعای دیگری از این ماه نیز می خوانیم : مُنَّ عَلَيَّ بِفَكَاكِ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ .

2. زنجیر ،زنجیر است می خواهد طلا باشد یا آهن و چندن . هر آنچه مار گرفتار و بندیِ خود می سازد موجب گرانجانی و مانع شادجانی و اوجگیری است ،هر چه می خواهد باشد

هر چه غیر اوست استدراج توست

گرچه تخت و ملکتست و تاج توست

باید رها کرد تا رها شد و سبکبارانه و سبکبالانه زیست

2. ضخیم ترین بند و زنجیر که ما را به اسارت گرفته نفس بدفرمای ماست مولانا می گوید:

باز خر ما را ازین نفس پلید

کاردش تا استخوان ما رسید

و:

خداوندا من از من در عذابم

به حقّ خود مرا از من رها کن