شبِ یلدا (1)

شبِ یلدا از منظری بر امیدواری دلالت دارد که :پایان شب سیه سپید است

مولانا می گوید

هین مشو نومید ، نور از آسمان

حق چو خواهد می‌رسد در یک زمان

صد اثر در کانها از اختران

می‌رسانَد قدرتش در هر زمان

چرخ پانصد ساله راه ای مُستعین

در اثر نزدیک آمد با زمین

سه هزاران سال و پانصد تا زحل

دم بدم خاصیتش آرد عمل

در همش آرد چو سایه در اَیاب

طول سایه چیست پیش آفتاب؟!

در ادامه به "نفوس پاک اختروَش" و امدادشان به ستارگان آسمان اشاره نموده و می گوید:

وز نفوس پاک اختروَش مدد

سوی اخترهایِ گردون می‌رسد

و جایگاه والایِ انسان کامل در قیاس با کهکشانها :

ظاهر آن اختران ، قوّام ما

باطن ما گشته قوّامِ سَما

در دیوان شمس نیز در غزل با مطلعِ"هر نَفَس آواز عشق می‌رسد از چپ و راست" این ابیات با مضمون فوق آمده است:

خود ز فلک برتریم وز ملک افزونتریم

زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست

گوهر پاک از کجا عالم خاک از کجا

بر چه فرود آمدیت بار کنید این چه جاست