۱. سخن از خدیجه(س) سخن از عشق است و :"از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر"...

هر چند که از منظری دیگر:"سخن عشق نه آن است که آید به زبان" ،

سخن از ایثار و نثار است که بغایت زیباست و " الإِيثارُ أحسَنُ الإِحسانِ" 

مال از همه ماند و از تو هَم خواهد ماند

آن بِه که بجایِ مال ، نیکی مانَد

و سخن از "زندگی" در زندگی مشترک است که:

اگر صد آب حیوان خورده باشی

چو عشقی در تو نبوَد مرده باشی

۲. کریستین بوبن گوید:«معدود اشخاصی قادرند عاشق شوند چرا که اشخاص معدودی قادرند همه چیز را از دست بدهند» و این سخن صائبی است،نشانه عاشق واقعی گذشتن از داشته ها ست .

دین و دل به یک دیدن، باختیم و خرسندیم

در قمارِ عشق ای دل، کی بود پشیمانی؟

4. گابریل گارسیا مارکز (1927_2014)نویسنده معروف کلمبیائی می گوید: ... در 60 سالگی متوجه شدم که بدون عشق می توان ایثار کرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید.

عشق آن شعله است کو چون برفروخت         

هرچه جز معشوق باقی جمله سوخت

3. شمس تبریزی گوید:کسی فردا از "پل"خواهد گذشت که "امروز" از پول بگذرد. و طبعا کسی می تواند از پول بگذرد که در وی محبت به متعلَّق و مورد گذشت از علاقه به پول بیشتر باشد . در حکایات گویند :پول از زمانی مرسوم شد که محبت تدریجا رخت بر بست وگرنه جائی که عشق و محبت حاکم باشد بده بستان و دوخت و دوزهای عقل جزوی معیشت اندیش جایگاهی نخواهد داشت.

4.خدیجه در راه عشق و معشوق از همۀ دارائی اش گذشت و خدایش نیز کریمانه پاداش داد . 

هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی

که هم نادیده می‌بینی و هم ننوشته می‌خوانی

مَلَک در سجدۀ آدم زمین بوس تو نیّت کرد

که در حُسن تو لطفی دید بیش از حدّ انسانی