1. از شاخص های ذی قیمتِ زیستِ عارفانه ، برخوردار بودن از نگاهِ زیبابین می باشد که بسیار مهمّ و تعیین کننده می باشد ، اینکه آدمی ، نگاه ،به بد دیدن نیالاید چنانکه حافظ در طلیعۀ غزلی می گوید:

منم که شُهره شهرم به عشق ورزیدن

منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن

نگاهی که آمیخته با حقد ،حسد ،عقده ،کینه ،عداوت و هرگونه بی مهری باشد،بد دیدن است و ناسپاسی!

2. این عبارت از کتابِ مائده های زمینی ،معروف و بسیار قابلِ توجه و تاسّی است که می گوید:ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در چیزی که به آن می نگری 

3. صائب گوید:

زشت در مرتبه خویش کم از زیبا نیست

هر چه را می نگری حُسن خدایی دارد

4. شیخ محمد اسماعیل دولابی می گوید: مصنوعِ خدا مگر زشت و بد می‌شود؟

5. سهراب سپهری می گوید:

من نمی دانم که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست
و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست

گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد

چشم ها را باید شست

جورِ دیگر باید دید