1. با دوست دانشور گرامی دکتر رفیع پور دیدن استاد خرمشاهی رفته بودیم ؛ استاد گفت: علّامه رفیعی قزوینی خیام را بزرگترین حکیم همه تاریخ ایران می دانست ! برایم جالب بود که یک فقیه و مرجع تقلید چنین نگاهی داشته باشد.
2. شاید مهمترین توصیه های خیام ؛ تأکید و توجه دادن به زیستن در لحظه [اینجائی و اکنونی زیستن] و خوش بودن باشد:
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل شیدا را
مِی نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
3.دم را غنیمت شمار یا دمغنیمتشمردن (به لاتین: Carpe Diem) و (به انگلیسی: Seize the day) مصراعی از یک شعر لاتین از هوراس شاعر معروفِ رومی و از اولین نمودهای تفکر دمغنیمتی است که گاه آن را متأثّر از فلسفه اپیکور میدانند.
سرودۀ کامل این گونه ترجمه میشود: از امروز تا میتوانی استفاده کن چون هیچکس فردایی را تضمین نکرده است
4. دو توصیۀ فوق از خیّام با هم تلازم دارند ؛ کسی می تواند خوش باشد که در لحظه زندگی کند:
جمله تلوینها ز ساعت خاستست
رست از تلوین که از ساعت برست
چون ز ساعت ساعتی بیرون شوی
چون نماند محرم بیچون شوی
ساعت از بیساعتی آگاه نیست
زانکش آن سو جز تحیر راه نیست
5. استاد محمد شجاعی ازشاگردان ممتاز و مورد توجّه خاصِ علامه طباطبائی می گوید:این فردا که حواله می دهید ؛ در عالم نیست ؛ همه اش امروزست!