چهاردهم اردیبهشت برابر با چهارم ماهِ مِی سالروز ولادت خواجه عبدالله انصاری مشايخ بزرگ عرفان در قرن پنجم هجري است که از شاگردان شیخ ابوالحسن خرقانی و از معاصران شیخ ابوسعید ابی الخیر بود . از آثارش مناجات نامه از منظری سرآمدِ نیایشهای به زبان فارسی به شمار می آید هم از لحاظ شیوائی و هم محتوا و درونمایه . فرازهائی از این اثر : الهی ! با بهشت چه سازم ؟ مرا دیده ای ده که از هر نظری بهشتی سازم . الهي! اگر بهشت چون چشم و چراغ است، بي ديدار تو درد و داغ است . الهی !مرا آن ده که مرا آن به .  الهی !چون آتش فراق داشتی با آتش دوزخ چه کار داشتی و: الهی !کار آن دارد که با تو کاری دارد، یار آن دارد که چون تو یاری دارد

از میان سروده هایش این رباعی توصیه ای کاربستی و مهم با خود دارد:

در راه خدا دو كعبه آمد حاصل

یك كعبه صورتست، یك كعبه دل

تا بتوانی زیارت دلها كن 

كه اَفزون ز هزار كعبه آمد یك دل