1_استاد محمدتقی جعفری می گفت :حرف پراندن کاری سهل و آسان است ولی سخن نهائی و ماندگار گفتن کار هر کس نیست! باید بنیه و مایه اش را داشت!

2_ مولانا در حکایت پادشاه و کنیزک که اولین حکایت مثنوی است ؛ می گوید:

چون کسی را خار در پایش جهد

پای خود را بر سر زانو نهد

وز سر سوزن همی جوید سرش

ور نیابد می‌کند با لب ترش

در ادامه ابیات ذیل را بیان می کند که حقیقتا سخنی نهائی و بغایت عمیق و عریق می باشند:

خار در پا شد چنین دشواریاب

خار در دل چون بود وا ده جواب

خار در دل گر بدیدی هر خسی

دست کی بودی غمان را بر کسی

طبیب اصفهانی گوید:

3_خلد گر به به پاخاری، آسان برآید

چه سازم به خاری که در دل نشیند