مائده‌های زمینی نوشته آندره ژید (1869_1951)نویسندهٔ فرانسوی کتابی خواندنی و افق گشا در ارتباط با  شادجانی ، شوق به زندگی و دریافتن اصالت و زیبایی های آن ؛ غنیمت شمردن عُمر ؛  ؛ خودشناسی و در ادامه  صادق بودن با خویشتنِ خویش و توجه به صرافت طبع  چنانکه می نویسد:" گمان مبر که حقیقت تو را کس دیگری می‌تواند برایت پیدا کند" ؛  لذّت بردن از مُلذّات به ظاهر کوچک ؛ کنار نهادن عادتهای دست و پاگیر و عادت دادن خود به زیبا دیدن همچنین نگاهی هر لحظه نو به تمام جلوه‌های هستی و سرشار ساختن آنات و لحظات از شورِ هستی با این عبارت که معروفترین جمله کتاب می باشد: " ناتانائیل ! ای کاش [بکوش] عظمت در نگاه تو باشدنه در آنچه بدان می نگری." چنانکه مولانا گوید:

هر زمان نو صورتی و نو جمال                

        تا ز نو دیدن فرو میرد ملال

 کاربستی ترین نکات و مطالب فلسفهٔ آندره ژید در این کتاب ارزشمند آمده است که ریشه پاره ای از مطالب در کتاب مقدس و آثار نیچه نیز دیده می شود.

از آموزه های محوری کتاب ؛ اینکه : ژید خداوند را در همهٔ موجودات هستی متجلی می‌بیند و این جمله از کتابش معروفست که: "ناتانائيل! آرزو مكن [سعی مکن] كه خدا را جز در همه جا، در جايي ديگر بيابي"

چشم بگشا که جلوه دلدار       

   به تجلی است از در و دیوار

 و عشق به هستی را مترادف عشق به خداوند می‌داند چنانکه سعدی گوید:

به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست    

   عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازوست

ژید بر این است که تمام امیال طبیعی، مفید و سودمند بوده و مایهٔ تندرستی است و بدون این امیال ، زندگی حلاوت خود را از دست می‌دهد.

ذیلا به فرازهائی از این کتاب اشاره می شود:

ناتانائیل ! کاش هیچ انتظاری در وجودت حتی رنگ هوس هم به خود نگیرد بلکه تنها آمادگی برای پذیرش باشد . منتظر هر آنچه به سویت می آید باش و جز آنچه به سویت می آید آرزو مکن !

آن که می کوشد تا حرف خود را به زور بقبولاند حجت موجهی ندارد . مگذار بدین گونه گمراهت کنند . مگذار چیزی را به زور به تو بقبولانند !

از هیچ چیز جز درسی که برایت به ارمغان می آورد بر مگیر!

نشانه‌هایی از تأثیر ادبیات مشرق زمین نیز در فرازهائی از کتاب به وضوح دیده می‌شود.

از این کتاب چهار ترجمه [از پنج مترجم] منتشر شده که ظاهرا ترجمه خانم مهستی بحرینی [که فارغ التحصیل ادبیات فرانسه است] ؛دقیقتر می باشد.