آخرین و معروف ترین نوشته این مجموعه کتاب " در باب حکمت زندگی " است . نام اصلی کتاب "سخنان گزیده در باب حکمت زندگی " است که با ترجمه محمد مبشّری به این نام [در باب حکمت زندگی] ترجمه شده است. . وجه تسمیه عنوان اصلی کتاب این است که شوپنهاور در توضیح و تایید افکار خود در خصوص حکمت عملی و دستیابی به سعادت بعضی از سخنان خردمندان جهان از جمله هومر، ارسطو، سنکا، روشفوکو، ولتر، گوته ، سعدی ، به علاوه برگزیده ای از امثال و حَکَم تمدن های بزرگ اروپا و آسیا و همچنین گفته هایی از کتاب عهد قدیم و اوپانیشادها را نقل کرده و خود نیز با سخنانی بدیع بر این گنجینه افزوده است.

حکمت از منظری یعنی «انسان بتواند از مجموعه داده‌ها برای یک زندگی خوب و خوش استفاده کند.»؛(مصطفی ملکیان ؛سخنرانی در ارتباط با کتاب فضائل ذهن لیندا زگزبسکی) 

شوپنهاور در پیش گفتار کتاب می گوید: " در این جا اصطلاح حکمت زندگی را به معنای ذاتی آن به کار می برم، یعنی به معنای این هنر، که زندگی را به گونه ای سامان دهیم که در حد امکان دلپذیر و همراه با سعادت بگذرد، هنری که آموزه آن را می توان فلسفه سعادت نیز نامید… با این حال، برای اینکه بتوانم طرحی برای زندگی سعادتمند تنظیم کنم، ناچار بودم از مواضع برتر، یعنی مواضع مابعدالطبیعی-اخلاقی، که حاصل واقعی فلسفه ی من است چشم پوشی کنم. "

در همان فصل اول و در همان ابتدای کتاب شوپنهاور ابعاد شخصیتی هر انسان را به سه بخش " آنچه هستیم " ، " آنچه داریم" و " آنچه می نماییم" تقسیم می کند و می گوید:

«آنچه سرنوشت انسان های فانی را پی می افکند، از سه مشخصه اساسی ناشی می گردد.

۱- آنچه هستیم: یعنی شخصیت آدمی به معنای تام که از لفظ سلامت، نیرو، زیبایی، مزاج، خصوصیات اخلاقی، هوش و تحصیلات را می فهمیم

۲- آنچه داریم: یعنی مالکیت و دارایی از هر نوع

۳- آنچه می نماییم: چنان که می دانیم معنای این لفظ این است که در نظر دیگران چه هستیم، یا به بیان روشن تر: دیگران چه تصویری از دارند. پس این مشخصه عبارت است از عقیده دیگران درباره ما و به آبرو و مقام و شهرت تقسیم می شود.

در ادامه شوپنهاور بیان می کند که مشخصه اول در مقایسه به مشخصه های بعدی بسیار با اهمیت تر و پررنگ تر است و عملا همه زندگی را تحت تاثیر خود دارد.

کتاب شامل بخشهای ذیل می باشد:

مقدمه مترجم

پیش گفتار

فصل اول: تقسیم بندی موضوع

فصل دوم:درباره ی  آنچه هستیم

فصل سوم: درباره ی آنچه داریم

فصل چهارم:درباره آنچه می‌نماییم (جایگاه و ارزش ما در نظر دیگران)

فصل پنجم: اندرزها و اصول راهنمای عمل

فصل ششم: درباره تفاوت‌های سنین گوناگون

فهرست نام‌ها

گزین گویه هائی از کتاب:

غالب مردم بالاترین ارزش را برای نظر دیگران قائل اند و دغدغه آنها بیشتر نظردیگران است تا آنچه در فکر خودشان میگذرد.‏

هر چه انسان از لحاظ درونی غنی تر باشد ، دیگران را تهی می یابد و بسیاری از چیزهایی که افراد عادی را ارضا می کند برای او سطحی و پوچ است.

آدمی هر چه در درون خود بیشتر مایه داشته باشد ، از بیرون کمتر طلب می کند و دیگران هم کمتر می توانند چیزی به او عرضه کنند. از این رو ، بالا بودن شعور به دوری از اجتماع منجر می گردد.

انسان های وحشی یکدیگر را می خورند و انسان های متمدن ، یکدیگر را فریب میدهند.

زندگی ما در درجه اول و به طور واقعی در درون پوست خودمان جریان دارد، نه در انظار دیگران و در نتیجه وضع واقعی زندگی شخصی مان که تحت تأثیر سلامت، مزاج، توانایی ها و… قرار دارد، صدها بار برای سعادت ما مهم تر از آن است که دیگران به دلخواه خود در مورد ما چه می اندیشند.

هستی ما، لحظه بسیار کوتاهی است میان دو ابدیت…

هرگز نباید لذت را به بهای رنج یا حتی به بهای امکان رنج خرید،واگرنه چیزی موهوم را با چیزی واقعی مبادله کرده ایم.

ناشر کتاب ؛ انتشارات نیلوفر می باشد.